“Ταξιδεύοντας σ’ όλο τον κόσμο και βλέποντας τις δυνατότητες που έχει η χώρα μου να σπαταλιώνται ανώφελα, καταλαβαίνω την απογοήτευση της νέας γενιάς. Μόλις πριν από λίγους μήνες, όπως είπε ο καθηγητής Featherstone, χιλιάδες νεαροί Ελληνες βγήκαν στους δρόμους για να εκφράσουν την απογοήτευσή τους για το πολιτικό σύστημα. Με το δίκιο τους οι νέοι Ελληνες νιώθουν απόγνωση.  Τα τελευταία πέντε χρόνια  η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η νεοσυντηρητική κυβέρνηση, έφερ την οικονομία μας στο χείλος της χρεοκοπίας και πάγωσε την πρόοδο σε όλα τα μέτωπα. Οπως τόσοι Ελληνες, αισθάνομαι λύπη αλλά και αγανάκτηση για τη χώρα μου, μια  χώρα  όπου  πριν από πέντε χρόνια  οι άνθρωποι  είχαν αυτοπεποίθηση και ήταν αισιόδοξοι για το μέλλον τους, μια  χώρα που φιλοξένησε τους ασφαλέστερους και πιο φιλόξενους Ολυμπιακούς Αγώνες που έγιναν ποτέ, που μπήκε στην Ευρωζώνη, που έπαιζε αποφασιστικό ρόλο στη διατήρηση της Ειρήνης, της Δημοκρατίας και της σταθερότητας στα Βαλκάνια, που είχε αναπτύξει μια νέα ελπιδοφόρα σχέση με τον ιστορικό αντίπαλό της, την Τουρκία, που συντέλεσε αποφασιστικά στην είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση και ενίσχυσε τις προοπτικές άλλων χωρών της ΝΑ Ευρώπης να γίνουν κι εκείνες μέλη της Ε.Ε. Σήμερα η Eurostat κατατάσσει την Ελλάδα ανάμεσα στις πιο απαισιόδοξες χώρες και λαούς της Ε.Ε. Στην ελληνική αγορά εργασίας η πολιτική χειραγώγηση και η υποστήριξη των φίλων αποκλείουν τους απόφοιτους των πανεπιστημίων από τις αξιοπρεπείς εργασίες και τις καλές προοπτικές. Ενας στους τέσσερις νέους είναι άνεργος. Οι γονείς, εξουθενωμένοι από τα χρέη, πρέπει να κάνουν δύο και τρεις δουλειές για να ζήσουν την οικογένειά τους. Ενας στους πέντε Ελληνες ζει τώρα κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι ελληνικές οικογένειες πληρώνουν από το εισόδημά τους για την Υγεία και την Παιδεία, περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο Ευρωπαίο. Τα κρατικά κονδύλια για την Παιδεία αντιστοιχούν μόλις στο 3% του ΑΕΠ, το μικρότερο ποσοστό τη Ευρωζώνης. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα πνίγει τις φιλοδοξίες της δυναμικής νεολαίας μας, ευνοεί την ανιαρή, παπαγαλίστικη μάθηση και δεν αντιστοιχεί στις ανάγκες της Οικονομίας μας. Επίσης μαθαίνω ότι πολλοί νέοι Ελληνες αναρωτιούνται μήπως είναι καλύτερο να εγκαταλείψουν τη χώρα τους για ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό, κάτι που ακούγαμε περίπου σαράντα χρόνια πριν, ακόμα και πιο παλιά, όταν είχαμε μαζική μετανάστευση. Κάτω από όλα αυτά τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα υπάρχει και μια αδιαμφισβήτητη αίσθηση ότι δεν έχουμε Δικαιοσύνη,  αλλά ότι επικρατεί το δίκαιο του ισχυρού.. Υπάρχει η αίσθηση της διαφθοράς, της ανισότητας, η αίσθηση ότι το πολιτικό μας σύστημα είναι αιχμάλωτο και ότι πολλοί πόροι, ανθρώπινοι ή φυσικοί, κατασπαταλώνται”.

Ομιλία Γιώργου Παπανδρέου στο London School of Economics.

Επειδή ανήκω στους Ελληνες που δεν ξεχνούν, αν και πέρασαν μόλις λίγες ημέρες από την ομιλία του προέδρου του Κινήματος,, έχω να πω το εξής: Καλά ποιος του τα έγραψε όλα αυτά και μάλιστα τον συμβούλεψε από πάνω να πάει να τα βγάλει όλα φόρα παρτίδα στο εξωτερικό; Είναι λόγος επικείμενου πρωθυπουργού αυτός;

Και ξαναρωτώ,  αξιότιμε κύριε πρόεδρε: αν μεθαύριο πάτε ως πρωθυπουργός έξω τι θα πείτε; Συγνώμη λάθος ή ότι εσείς τα διορθώσατε όλα μεμιάς; Κι απ’ την άλλη δεν βρέθηκε να σας πει κανείς από τους παρατρεχάμενους συμβούλους σας το απλούστερον; Είναι δυνατόν ό,τι συμβαίνει στο σπίτι μας να βγαίνουμε εμείς ωσάν τελάληδες να το φωνάζουμε σ’ όλο τον κόσμο λες  και θέλουμε να ξεπουλήσουμε την πραμάτια μας όσο όσο αφού είναι ό,τι μας απέμεινε; Ή πάμε για ξεπούλημα και δεν το χω καταλάβει; Αν είναι έτσι τότε το πράγμα αλλάζει…