Πέσατε τόσο έξω; Κάνατε λάθος ή μήπως όχι; Πιστέψατε σε καταστάσεις με κατάληξη διαδρομής το απόλυτο κενό; Ποια δύναμη στήριζε τα όνειρά σας όταν…  Πλανάσθε πλάνην οικτράν. Τίποτε δεν συνέβη. Απλώς, οι συμπληγάδες των συναισθημάτων και της ωμής πραγματικότητας σάς φρέναραν. Κι έτσι εσύ στηρίζεις με όλο σου το είναι αυτά που επέλεξες εν γνώσει όλων των συνεπειών να “ζήσεις”, κι εκείνη αφήνει απλώς να περνούν από μπροστά της όλες εκείνες οι εικόνες, σαν σε view master, μιας ανεκπλήρωτης ζωής… Ομως τα πράγματα δεν έχουν λάβει ακόμη τέλος, αυτό είναι σίγουρο…